فرش بافی از دیگر جلوه های بارز هنر ایرانی در زمان هخامنشیان است. این هنر به سبب از بین رفتن فرش های عهد باستان چندان مورد مطالعه دانشمندان قرار نگرفته بود، ولی در اواخر دهه 1950 میلادی با كشف فرش پازیریک كه به همراه آثار نفیس دیگر در یخ های سیبری حفاری شد جلوه ای دیگر از هنر هخامنشی را در معرض دید بینندگان قرار داد. نوع بافت و ظرافت و نقش این قالی گویای مهارت و تبحر هنرمندان بافنده دوره هخامنشی و نشانگر سنت دیرپای بافت فرش ایران است كه قدمت آن را به بیش از دو هزار و پانصد سال بازمی گرداند.